ความเดิมตอนที่แล้ว
มานี่สิ
ยาพิษอยู่ในกระติก
เมื่อเคนย่ากลับมา เธออาจต้องหางานใหม่
- คุณต้องตัดใจ... - ฉันบอกว่าเมื่อเธอกลับมา
เธอกลับมาแน่ ฉันรู้จักเธอดี
- ฮัลโหล - ฉันคือคนที่ถือปืน
จ่อหัวน้องสาวของแกอยู่
มีคนพยายามขู่กรรโชกอะแมนด้า
- อ้างว่าจับเคนย่าเป็นตัวประกัน - แล้วคุณเชื่อเหรอ
อะแมนด้าเหรอ
เคนย่า
สิ่งแรกที่ฉันจำได้คือความมืด
แล้วก็มีเสียงดังหึ่งๆ ของเครื่องยนต์
ฉันได้ยินเสียงกระซิบต่างๆ
พูดไหวมั้ย
ฉันหิวน้ำ
ดื่มน้ำซะ
ห้า หยิบไม้ขึ้นมา
เจ็ด แปด
- เห็นใครอีกมั้ย - ไม่ ฉันเห็นแค่ชายใส่แว่นตากันลม
เขาพูดถึงแผนที่จะโจมตีนิวยอร์กหรือเปล่า
เขาพูดถึงนิดๆ หน่อยๆ
แต่เขาถามฉันเยอะมาก
- จำพี่สาวของเธอได้มั้ย - แน่สิ ฉันจำพี่ฉันได้อยู่แล้ว
- พี่สาวเธอชื่ออะไร - พี่สาวฉันชื่อ...
พี่ฉันชื่อ "ไปตายห่าซะ"
มันทรมานฉันแบบนี้อยู่นานมาก
เขาอยากรู้เรื่องราวชีวิตฉันในดีฟายแอนซ์
- เธอมาจากไหน - ฉันไม่รู้
- อายุเท่าไหร่ - ฉันไม่รู้
- แม่เธอชื่ออะไร - ฉันไม่รู้
แล้วอยู่มาวันหนึ่ง เขาก็มีเรื่องมาทำให้ฉันตกใจ
อะแมนด้า โรสวอเตอร์
ปล่อยตัวมาห์ซูวัส โกราธ จากพวกสาธารณรัฐโลกซะ
ไม่งั้นน้องสาวแกตาย
กล้าขัดขืนเรา น้องแกตาย
ฉันคือคนที่ถือปืนจ่อหัวน้องสาวของแกอยู่
อะแมนด้า อย่าไปทำตามที่ไอ้เลวนี่มันบอกนะ
โอเค ที่เหลือคุณคงรู้หมดแล้ว
เขาใช้ฉันเพื่อขู่กรรโชกอะแมนด้า
ฉันพยายามหลบหนีมา
แล้วจากนั้น...
ฉันก็มาอยู่นี่
ฉันถึงบ้านสักที
คุณว่านานแค่ไหน
ที่เจ้าแว่นกันลมเพื่อนเราจับคุณไปเป็นตัวประกัน
สองถึงสามสัปดาห์
- ทำไมเหรอ - แต่คุณหายไปเป็นปีน่ะสิ
แล้วช่วงเวลาที่เหลือ ที่คุณหายตัวไปมันเกิดอะไรขึ้น
ความจำครั้งสุดท้ายที่คุณอยู่ในดีฟายแอนซ์คืออะไร
คืนที่อะแมนด้าแพ้การเลือกตั้ง
ฉันกอดลาอะแมนด้า
แล้วเราก็พูดว่า...
- อะไร พูดว่าอะไร - "ลาก่อน" จากนั้นก็...
- จากนั้นอะไร - ฉันไม่รู้
เธอได้รับบาดเจ็บที่สมองกลีบขมับส่วนในนะ
เธอต้องคิดให้หนักกว่านี้
เลิกเค้นเธอสักที
ความทรงจำที่หายไปอาจกลับคืนมา
หรือยิ่งลืมหนักก็ได้
คืนนี้พอก่อนได้มั้ย ฉันเพลียจัง
ผมยังมีเรื่องถามเธออีก
ไว้เรามาต่อกันพรุ่งนี้
พรุ่งนี้ต้องพาเธอหาฉันอีกนะ
นี่ยืนรอรับแจกอมยิ้มเหรอ
คุณนี่ติดนิสัยโยกโย้ไม่จริงใจ
- ผมยังไม่ลืมหรอกนะ - หมายความว่าไง
อย่ามาตุกติก อย่ามาเล่นลิ้นอีก
ฉันจะคอยดูแลเธอให้
ดื่มอะไรหน่อยมั้ย นายหญิงทาร์
ไม่ล่ะ ขอบใจ
ฉันมารับจดหมายน่ะ
เมื่อเช้าฉันเอาให้อะเลคที่ทำงานแล้ว
- คุณทำงานให้อะเลคเหรอ - เขาจ้างฉันให้ทำงานที่สถานีวิทยุไรเดอร์
คุณอาจจำเสียงฉันได้
"สวัสดี ชาวเมืองดีฟายแอนซ์ นี่เทรเชอร์ดอลเองค่ะ"
"มาเปิดเพลงที่แม่ของคุณเคยห้ามฟัง"
หัวคิดดีจริงๆ ที่จ้างโสเภณีมาจัดรายการวิทยุ
ถ้าเจอหน้าอะเลคฉันต้องชมเขาซะแล้ว
นั่นเคนย่านี่นา
อะไรนะ
คนที่เดินเข้ามากับอะแมนด้าไง นั่นเคนย่า โรสวอเตอร์
- เคนย่า โรสวอเตอร์น่ะตาย... - ไงจ๊ะ
ว่าไง
ไม่ เป็นไปไม่ได้
ดูคุณสิ
ดีใจจังที่คุณกลับมา
(สงครามเผ่าพันธุ์ยึดแผ่นดิน)
ฉันดีใจมากเลยที่เธอกลับมาบ้าน
ฉันดีใจเหลือเกินที่ได้กลับมา
นึกว่าฉันทำให้เธอตีจากไปซะแล้ว
เหรอ
ไม่ใช่เหรอ
ทำให้ฉันตีจากงั้นเหรอ
เมื่อก่อนฉันเจ้ากี้เจ้าการมาก
ชอบบีบบังคับมากไป ชอบ...
พี่ก็เจ้ากี้เจ้าการมากเกินตลอดแหละ
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจากไป
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงไป
แต่ที่ฉันรู้คือพี่คอยพยุงให้ที่นี่ไปรอด
พี่คอยดูแลต้นดิกบาของฉันให้รอด
พี่คอยช่วยฉันให้รอดมาได้
ขอบคุณนะ
- ฉันจะลงไปปิดร้านก่อนนะ - อะแมนด้า
พี่มานอนข้างฉันหน่อยได้มั้ย
ได้สิ
คงทำให้นึกถึงสมัยก่อน
ที่เราสร้างป้อมจากถังน้ำมัน
และเราก็นอนหลับไปพลางฟังเสียงปืน
ตลอดทั้งคืนเลย
พี่จำได้มั้ย แม่โมโหมากเลย
แม่โกรธสุดๆ เลยล่ะ
แต่เรามีกันและกันใช่มั้ยล่ะ
ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม
- เธออยู่ไหนนะ - กำลังช่วยซูคาร์อยู่
- เขาเป็นอะไรมั้ย - เขาป่วย
ตอนนี้เราต้องห่วงเธอมากกว่า
นี่ซูคาร์นะ โนแลน เขาต้องการให้ฉันช่วย
ใช่ๆ ก็ได้ เด็กน้อย
ฉันไม่เป็นไรหรอก ฉันสัญญา
ระวังตัวด้วยล่ะ
จะระวัง
เขาจะไม่มาเหรอ
ไม่
การแสวงบุญจะถูกขัดจังหวะไม่ได้
มันเป็นความปรารถนาของอิรซู
เจออะไรน่าสนใจตอนฉันไม่อยู่มั้ย
ที่ผมมานี่เพราะผู้บังคับบัญชาสั่งให้มาช่วยคุณ
ผมไม่ได้อยากมาเสวนาด้วย
โธ่เอ๊ย ทอมมี่ ถ้ามีอะไรข้องใจ
ทำไมไม่บอกมาตรงๆ ล่ะ
ไม่ล่ะ
เถอะน่า
- ผมไม่หลงกลหรอก - นายยอมแน่ ไม่ช้าก็เร็ว มันเลี่ยงไม่ได้
ผมไม่ได้มาเล่นสนุกด้วยนะ
รับทราบครับ
รู้มั้ยทอมมี่ เบอร์ลินน่ะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
เธอมีสิทธิ์เลือกว่าจะนอนกับใคร
- คุณนี่มันหน้าด้านจริงๆ - ใช่ และในกรณีนี้ เธอเลือกฉันเองนี่หว่า
ฉันรู้ว่านายไม่อยากได้ยินแบบนี้ ทอมมี่
แต่คิดซะว่าฉันเตือนนายก่อน ฉันชอบนายนะ นายเป็นคนดี...
ผมไม่ใช่เด็กนะ
แหม...
แต่ต่อยเหมือนเด็กเลยว่ะ
- อยากโดนอีกดอกเหรอ - ไม่ล่ะ ขอบใจ
หมัดเมื่อกี้ฉันสมควรโดนแล้ว
แต่ถ้านายต่อยฉันครั้งที่สอง ฉันจะต่อยนายกลับบ้างแน่
และเราทั้งคู่ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นหรอกใช่มั้ย
สมควรแล้วที่คุณคิดไม่ตก
ว่าทำไมอิริซ่าหลบหน้าคุณ
เคนย่า
แปลกใจดีจริงๆ เลย
ดีใจที่ได้เจอเธอนะ
ขนาดน้ำหอมแคสติของเธอยังหอมเหมือนเดิมเลย
นั่นเป็นสิ่งที่ฉันยังจำได้อยู่
- ความทรงจำของเธอมีปัญหาเหรอ - ใช่แล้ว
แต่เมื่อคืนที่นีดว้อนท์ พอฉันเห็นเธอจ้องมาที่ฉัน
ฉันก็รู้สึกคุ้นๆ เหมือนระลึกอะไรได้
ระหว่างเราเคยมีเรื่องอะไรกันรึเปล่า
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ใช่
ฉันมั่นใจว่าอีกไม่นานฉันคงจำเรื่องทั้งหมดได้
ฉันก็หวังให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ
แล้วพอฉันจำได้
เราต้องจัดฉลองที่ได้กลับมาเจอกันอีก
เราเจอของพวกนี้ในรถ
มีอันไหนคุ้นตาบ้างมั้ย
ขอจับได้มั้ย
เอาเลย เชิญตามสบาย
แต่ก็น่าดีใจจริงๆ นะที่คุณกลับมา
ดีสำหรับคุณมั้ยล่ะ
เดาว่าคุณจำได้ว่าเราเคยคบกันสินะ
ใช่ ฉันจำได้
บางทีคุณอาจจำได้ด้วยว่าเราเลิกกันแล้ว
ก็ไม่เชิง
แต่เดี๋ยวนะ ฉันจำได้ว่าคุยกับอะแมนด้าหลังจากนั้น
ใช่ คือว่า...
พี่สาวคุณกับผมเริ่มคบหากันตอนที่คุณหายตัวไป
ก็ไม่ได้คบหากันจริงจังหรอกนะ
ตอนนี้ถือว่าจบไปแล้ว แต่...
ผมคิดว่าควรบอกคุณไว้
ขอบคุณนะ
โอเค
ใช่ ฉันจำค้อนอันนี้ได้
ฉันเห็นพวกคนจากกลุ่มโวทานิส
และเขาใช้ค้อนนี้ช่วยปล่อยฉันจาก...
ปล่อยคุณจากไหน
ฉันกำลังลอยอยู่ในน้ำ
หมอบลง
หุบปาก
นอกจากฉันแล้วยังมีคนอื่นอีก
พวกมนุษย์
ไม่นะ
ทหารโวทานิสฆ่าพวกเขา
แล้วชายที่ใส่แว่นกันลมก็พูดว่า "หยุดก่อน อย่ายิงเธอ"
- ทำไมล่ะ - นี่น้องสาวอะแมนด้า โรสวอเตอร์
เราเอาเธอมาใช้ได้
ไปเอายาสลบมาให้หน่อย
ไม่ ฉันไม่อยากคิดถึงมัน ไม่ๆ ฉันทำไม่ได้
- ฉันทำไม่ได้ ทำไม่ได้ - ไม่เป็นไรนะ
- มันผุดขึ้นมาหมด น่ากลัวเหลือเกิน - ไม่เป็นไร นี่ๆ
ความจำมันผุดขึ้นมาหมด
โอเค ค่อยๆ คิดนะ
เผื่อคุณจำอะไรได้
รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับใครก็ได้
มีศพมนุษย์ร่างหนึ่งที่มีรอยสัก
เป็นรูปนก
รูปนกอินทรี
นกอินทรีที่กำลังกรีดร้อง
ดีมาก
ทำดีมาก ตามผมมา
ถอดเสื้อออกซะ นี่เรื่องสำคัญ
แหม ถ้าจะชวนเล่นจ้ำจี้สามคนล่ะก็...
ฉันชื่อเบอร์ลินนะ
ฉันเคนย่า
เหมือนชื่อประเทศน่ะเหรอ
ฉันเกิดในวันที่พวกโวทันวางระเบิดที่นั่น
เลยตั้งชื่อตามเพื่อให้เกียรติล่ะมั้ง
แล้วเบอร์ลินนี่ตั้งตามชื่อเมืองเหรอ
ใช่
อันที่จริงฉันทำภาพยนตร์ ที่คนชอบหาว่าเป็นโฆษณาชวนเชื่อ
แล้ววันหนึ่งมีคนคิดว่าคงตลกดีถ้า...
ฉันเข้าใจแล้ว เหมือนเลนี รีเฟนสตาห์ล
ใช่เลย
นี่ดูคุ้นตาบ้างมั้ย
นี่ล่ะ แต่ว่านกอินทรีนั่นมีสามหัว
สามหัวเหรอ นั่นตราของหน่วยเจ
- แปลว่าอะไร - แปลว่าคนที่จับคุณไปขังในห้องทดลอง
- เป็นกองกำลังพิเศษสาธารณรัฐโลก - แล้วฉันไปอยู่นั่นได้ไง
ก่อนอื่นเราต้องสืบให้รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นในคืนที่คุณหายไป
คุณเต็มใจไปเอง หรือมีคนจับคุณไป
มนุษย์จะขาดอากาศหายใจ อยู่ใต้ดินได้นานแค่ไหนเชียว
ผมดูเหมือนักชีววิทยาหรือไง
สารรูปคุณเหมือนยาจก แต่นั่นมันเรื่องบังเอิญ
มีโอกาสเป็นไปได้ว่าเธอยังไม่ตาย
เธออาจคลานออกจากหลุมหลังฉันไปก็ได้
ถ้าเป็นจริงแล้วเธอจำได้ ฉันจะถูกจับฐานวางยาพิษ...
หุบปากขี้โกหกของคุณสักที
เลิกดูถูกผมได้แล้ว
ผมรู้น่าว่าคุณไม่คิดจะฆ่าเธอหรอก
ผมรู้ว่าคุณมันอ่อนแอ เพ้อฝันว่าตัวเองตกหลุมรัก
ผมไม่ได้ต้องการให้เธอตาย
ผมแค่อยากให้เธออยู่ใต้กำมือ
- ไม่นะ - หยุดหลอกผมมาเดินป่างี่เง่านี่สักที
ผมรู้ว่าคุณโกหกเรื่องฆ่าเคนย่า โรสวอเตอร์
คุณทำให้เธอสลบแล้วส่งเธอไปอยู่ที่ลับตา
หวังว่าจะไม่ได้เจอเธออีก
ผมรู้ว่าไอ้หลุมศพนี่ ที่คุณพูดถึงมันเป็นแค่เรื่องแต่ง
และผมไม่สนสักนิด
อย่าทำแบบนี้กับฉันเลย
ถ้าคุณเคยรักฉันจริง
- อย่าเลยนะ - อย่าอะไรล่ะ
อย่าบอกว่าฉันฆ่าเคนย่าโดยเสียเปล่า
ก็เธอยังไม่ตาย
ก็ได้
ถ้าคุณพูดถูก เราจะเจอหลุมศพที่ว่างเปล่า
ได้
ฉันฝังศพของเธอที่เนินเขาถัดไปนี่เอง
ทำสัญลักษณ์ที่หลุมศพเธอ
โดยปลูกดอกไม้แปลงเล็กๆ ไว้
ไอ้ดอกไม้ที่คุณว่า...
คงไม่ได้เผอิญเป็นดอกลาเวนเดอร์ใช่มั้ย
เคนย่า โรสวอเตอร์ยังไม่ตายได้ยังไง
คุณยืนยันกับผมว่าเธอถูกฆ่า
ตอนที่กลุ่มโวทานิสมากวาดล้างฐานของผม
- และเผามันจนวอด - ก็ฉันได้รับแจ้งว่าไม่มีผู้รอดชีวิต
เห็นชัดว่ามีคนมองว่า เธอมีค่ากว่าในฐานะตัวประกัน
- เรื่องนี้มันเกินความคาดคิดของฉัน - ยังไงก็ช่าง คุณต้องแก้ไขซะ
ไม่มีอะไรต้องแก้ไข
ตอนนี้เราต้องเน้นไปที่การไม่ให้ถูกจับได้
เรื่องนี้ผมยอมรับไม่ได้
คุณต้องเลิกคิดแบบมนุษย์และยอมรับความจริง
ถ้าโจชัว โนแลนสืบรู้ว่าคุณทำอะไรกับอะแมนด้า
เขาจะงัดปืนกระบอกโตของเขา ยัดปากคุณและเหนี่ยวไก
ระเบิดข้อมูลในสมองวิปริตของคุณ
เขาจะลงมืออย่างไร้ปรานีและไม่ลังเลใจ
และจากนั้นฉันก็จะเป็นรายต่อไป
นั่นแหละ ท่านนายกเทศมนตรี คือสิ่งที่เรากำลังเผชิญ
แล้วคุณคิดว่าเราควรทำยังไงดี
ฉันยังไม่มีโอกาสได้ปิดและปรับแต่งมัน
ความทรงจำที่ถูกลืมอาจกลับคืนมา ความจำใหม่อาจผุดขึ้น
ทางเลือกเดียวที่ปลอดภัยคือลบให้หมด
- แล้วคุณทำได้เหรอ - การผ่าสมองโดยใช้สารเคมี
ทรมาน แต่ได้ผล
คุณไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยเหรอ
เลวกว่านี้ฉันก็เคยทำ
(สิบปีก่อน)
ฉันรู้ว่าดีฟายแอนซ์เป็นเมืองชายแดน แต่อย่างน้อยก็น่าจะมีบาทวิถีนะ
โอเค ถึงจะไม่ใช่แมนฮัตตัน
แต่มันอยู่ในแบดแลนด์ส และห่างไกลจากคอนเนอร์ แลง
- ซึ่งถือเป็นเรื่องดีมาก - เคนย่า
อะไรล่ะ หมอนั่นเป็นจอมทุเรศ พี่น่ะดีเกินไปสำหรับ...
เคนย่า เขานึกว่าเด็กเป็นลูกเขา พี่ปล่อยให้เขาคิดแบบนั้น เขาไม่รู้เลย
ก็ได้ๆ มันไม่สำคัญแล้วล่ะ เพราะอะไรรู้มั้ย
เพราะในเมืองนี้ เราจะหาสามีใหม่กัน
- ใครบอกว่าพี่จะหาสามี - หรือพี่จะมองหาภรรยา
- ไม่เอาภรรยาหรอก ผู้หญิงน่ะขี้บ่น - อ๋อเหรอ
- ใช่ - โอเค ฉันคิดว่าอย่างนี้นะ
เมืองนี้อาจจะไม่มีบาทวิถี
แต่พนันว่าต้องมีบาร์
- และเราควรไปหาอะไรดื่มกัน - เห็นด้วยเลย
- พี่เห็นด้วยเหรอ - ไปกันเลย
นี่ ดูนั่นสิ สามีคนใหม่ของเธอนี่นา
โนแลนไปคุยกับนายกเทศมนตรีแล้ว
พวกเขาจะรวบรวมรายชื่อและ...
นี่เธอฟังอยู่หรือเปล่า
ใช่ ฉันเริ่มจะจำอะไรได้บ้างแล้ว
พี่บอกว่าโนแลนไปคุยกับนายกเทศมนตรี
ใช่ พวกเขาจะรวบรวมรายชื่อ สมาชิกทั้งหมดของหน่วยเจ
- พวกเขาจะเอารูปมาให้เธอลองดู - ตกลง
เธอแน่ใจนะว่าอยากทำแบบนี้
แน่ใจ
ฉันอยากรู้ว่าทำไมฉันหายตัวไป
เธอไม่อยากให้อะไรๆ กลับคืนสู่ปกติเหรอ
อะไรล่ะที่ว่าปกติ
- ก็เธอกลับไปคุมนีดวอนท์ไง - ถึงไม่มีฉันนีดวอนท์ก็ไปรอด
- แต่นีดวอนท์เป็นของเธอนะ - โอเค ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว
สมมติเราบริหารนีดวอนท์ด้วยกันล่ะ
- ให้ตาย ไม่ล่ะ - ได้สิ
คงเป็นหายนะครั้งใหญ่สุดนับแต่อาร์กฟอลส์
- พี่คิดงั้นเหรอ - พี่แน่ใจเลยล่ะ
เราไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นหุ้นส่วนกัน
พวกเราหัวดื้อเกินไป
แล้วพี่จะทำอะไร ถ้าสมมติฉันไปคุมนีดวอนท์
- พี่จะทำอะไรล่ะ - ฉันก็ไม่แน่ใจ
พี่อยากเป็นนายกเทศมนตรีอีกครั้งล่ะสิ
พี่กำลังช่วยเขาอยู่ คอยกระซิบข้างหูเขา
คอยชี้ทางให้เขา แค่นี้ก็พอแล้ว
ไม่มีอะไรพอสำหรับอะแมนด้า โรสวอเตอร์หรอก
ไม่จริงสักหน่อย
พี่ชอบเป็นเจ้านายคน
- เปล่าซะหน่อย - จริงนะ
- นิสัยพี่ชัดๆ เลย - ไม่ พี่แค่เผอิญเก่งด้านนี้
พี่รู้มั้ยว่าฉันคิดถึงพี่แค่ไหน
- ฉันคิดถึงพี่มาก... - สวัสดี สาวๆ
ฉันได้คุยกับเพื่อนนักประสาทวิทยาที่ซีดาร์ส
เขาแสดงวิธีวางเส้นทางเชื่อมต่อประสาทใหม่
หมาความว่าอะไร
เราสามารถฟื้นความจำให้คุณได้ ทั้งหมดเลย
เมื่อไหร่
ตอนนี้เลย
(ร้านเฮกเตอร์)
ขอบใจ
นึกว่าเลิกสูบไปตั้งนานแล้ว
เคว็นติน
ไงครับ พ่อ
แกได้ไปถึงเมนโดซิโนมั้ย
เจอแม่แกหรือเปล่า
เธอสบายดีมั้ยล่ะ
ก็ไม่เท่าเมื่อก่อน
พระโวทันพวกนั้นเกลียดมนุษย์
พวกเขาปฏิบัติกับเธอเหมือนสัตว์
- พวกนั้นทำให้เธอเสียศูนย์ - เธอเสียศูนย์อยู่แล้ว
แม่แกพยายามฆ่าตัวตาย พร้อมลากแก ลุค และคริสตี้ไปด้วย
ใช่สิ ก็พ่อทิ้งแม่ไปนี่
- ผมไม่เข้าใจเลย พ่อทำได้ลงคอได้ยังไง - ก็ฉันต้องเลือก
ระหว่างปกป้องพิลาร์ ผู้หญิงที่ฉันรัก
หรือปกป้องลูกๆ ของเธอ
ฉันเลือกแก
ฉันเลือกพวกลูกๆ อย่างแก
มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ง่ายเลย
ถ้างั้นพ่อก็น่าจะยิงแม่ไปซะ
ฉันไม่กล้าพอ
ยังไงก็แล้วแต่...
ขอต้อนรับกลับบ้าน
คุณอาจจะรู้สึกไม่สบายตัวนิดหน่อย
- คุณโอเคมั้ย - ค่ะ
ฉันพร้อมแล้ว
โอ้ มันช่าง...
มันสวยงามเหลือเกิน
เดี๋ยวก่อน
ฉันเห็นบางอย่าง
มีคนอื่นอยู่ในน้ำกับฉัน
ฉันไม่...
มีคนที่ใส่ชุดป้องกันชีวภาพ
เธอเห็นมั้ยว่าเป็นใคร
มันกำลังถอดหน้ากากแล้ว
ฉันเห็นหน้าแล้ว
เอามันออกไป
เอาออกไป
ค่อยๆ หายใจ
- ฉันรู้สึกเหมือนมีน้ำอยู่ในปอด - ไม่ เธออยู่ในห้องนี้กับฉัน
คุณต้องยอมให้ฉันดำเนินกระบวนการต่อ
- เธอเจอมาพอแล้ว - เรายังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ
เธอพอแล้ว
- ขอต้อนรับกลับค่ะ - ได้ข่าวว่าคุณเป็นฮีโร่
- คุณช่วยนิวยอร์กไว้ได้ - แหม คนก็พูดไปเรื่อย
ผมหวังว่าจะได้เจอน้องสาวคุณอยู่เชียว
เคนย่าพักผ่อนอยู่ค่ะ
ได้ยินว่านัดรักษากับหมอยีเวลไม่ราบรื่นเหรอ
พูดแบบนั้นยังน้อยไป
ผมก็ไม่แปลกใจหรอก หมอยีเวลถูกฝึกมาให้ทรมานมนุษย์
การรักษาคงเป็นงานที่ไม่ถนัดเอาซะเลย
พูดถูก
รู้มั้ย มีคลินิกแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก
เราส่งเธอไปที่นั่นโดยมียามคุ้มกันก็ได้
- ให้เธอได้รักษาเต็มที่ - ลืมซะเถอะ
ฉันเพิ่งได้ตัวเคนย่ากลับมา ห้ามเธอไปจากดีฟายแอนซ์
แต่ถ้าคุณอยากช่วย
ก็ไปสืบมาว่าใครในองค์กรของคุณ ที่แอบทำการทดลองลับ
- ผมจะทำแบบนั้นทำไม - กองกำลังพิเศษสาธารณรัฐโลก
จับตัวน้องฉันไปเป็นหนูทดลอง
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนออกคำสั่ง
ถ้าคุณรู้เมื่อไหร่ ผมจะสังหารมันเอง
ผมเจอเธอแล้ว
- อะไรนะ - ผมเจอเธอแล้ว
เจอเธองั้นเหรอ
ขอให้ราเยตโซจงเจริญ
ขอโทษด้วยที่ผมเคยสงสัยคุณ
ขอฉันดูหน่อยสิ
กะโหลกมนุษย์ช่างเล็กจ้อยนัก
ใช่ มันน่ารักก็จริง แต่มารีบๆ ฝังแล้วไปกันเถอะ
แต่ถ้านี่คือเคนย่า
คนที่อยู่อะแมนด้าที่ดีฟายแอนซ์คือใคร
ไม่รู้และไม่สน
ถ้าข่าวนี้แพร่ไปเธอต้องใจสลายแน่
นี่ผมยืนจมโคลนเกือบถึงก้น เหม็นกลิ่นศพไปหมด
แต่คุณมัวห่วงความรู้สึก ของอะแมนด้า โรสวอเตอร์เหรอ
- ปล่อยให้คนตายถูกฝังต่อไปเถอะน่า - อย่า
มาตุนเสบียงเหรอ
จะทำมื้อเช้าให้เคนย่าน่ะ
ขนมปังชุบไข่โรยน้ำตาลของโปรดเธอ
- ขอบคุณค่ะ - ฉันจำได้
เดาว่าคุณคงไม่แปลกใจที่ได้รู้ว่า
สามีกับฉันมีเส้นสายธุรกิจจากที่นี่ไปจนถึงมาริน
- แหงล่ะ - หลายคน
ทำงานในแวดวงที่ไม่น่าพิสมัย
เรื่องนั้นใครๆ ก็รู้
ฉันก็ว่าคงงั้น
ฉันได้ยินบางอย่างมา
คุณก็รู้ว่าฉันรักเคนย่า
และตั้งแต่ที่เธอหายตัวไป
ฉันก็เริ่มคิดกับคุณ ซึ่งเป็นพี่สาวของเธอในฐานะเพื่อน
คุณตั้งใจจะพูดอะไรกันแน่ เพราะฉันต้องกลับไปหาเคนย่าแล้ว
น้องสาวของคุณตายแล้ว
ผู้หญิงที่อยู่ในห้องกับคุณเป็นตัวปลอม
ฉันรู้ว่ามันทำใจยากที่จะได้ยิน
แต่ฉันได้รับข้อมูลนี้มาจากหลายแหล่ง
และคิดว่าคุณควรได้รู้
ฉันรู้สึกอึดอัดใจ
คงช่วยได้ถ้าคุณพูดอะไรสักหน่อย
ถ้าคุณเอาเรื่องโกหกนี้ไปพูดที่อื่น
หรือพูดกับใคร ฉันเล่นงานคุณแน่
มันจะเจ็บปวดทรมานและฝากรอยไว้ถาวร
ยินดีด้วยกับงานต้อนรับกลับบ้านที่รอมานาน
ฉันดีใจแทนคุณทั้งคู่เหลือเกิน
ไม่ใช่
ไม่ ไม่มีทหารคนไหนเลยที่คุ้นหน้า โทษทีนะ
ดูห้องนี้สิ
ดูแปลกตาไปมากเลย
คุณจำครั้งแรกที่อะแมนด้าจับเราได้ในห้องนี้มั้ย
- เทปกาว - ใช่เลย คุณจำได้นี่
ตอนนั้นฉันคิดบ้าอะไร
หัวนมฉันเกือบหลุดแน่ะตอนกระชากเทปกาวออก
เป็นคราบเหนียวอยู่หลายชั่วโมง
เธอโกรธมากเลยตอนเราคบกัน
คุณจำครั้งแรกได้มั้ย ที่ผมเอาดอกไม้มาให้น่ะ
- ไม่ จำไม่ได้นะ - คืนแรกที่ผมเข้าเมืองมา
ผมชนะได้ตั๋วเงินที่เต็นท์ประลอง
- ฉันจำไม่ได้หลายอย่างนะ โนแลน - แล้วตอนที่ใช้กุญแจมือล่ะ
คุณมาเซอร์ไพรส์ผมในห้องขัง คืนนั้นสุดยอดมาก
จำไม่ได้เหรอ แล้วตอนสู้กับโวลจ์ล่ะ
- ที่อะแมนด้าถูกยิง - จำได้
ฉันจำเรื่องนั้นได้
โอเค
ทีนี้คุณจะต้องลืมเรื่องอดีตไปซะ
ตอนนี้คุณจะสร้างความทรงจำใหม่
ฉันอยากให้คุณร่วมรักกับฉัน
เคนย่า ฟังผมก่อน
- รอยแผลเป็นของคุณ - อะไรเหรอ
แผลที่โดนสามีเก่าทำ มันหายไปแล้ว
อยู่นี่นะ เดี๋ยวผมกลับมา
มันพยายามจะแตะเรา
เธอเห็นเงาสะท้อนของตัวเองน่ะ
ถือเป็นสัญญาณที่ดี
ความคล้ายคลึงช่างน่าทึ่งเหลือเกิน
- มันคิดเป็นมั้ย - ตัวร่างเป็นชาวอินโดยีน
เธอคิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ มากกว่าคุณหลายเท่า พ่อมนุษย์ลิง
- เธอเข้าใจที่เราพูดมั้ย - ไม่สำคัญหรอก
ฉันจะลบความจำช่วงนี้ให้หมด หลังจากฉันปลูกถ่ายความทรงจำ
ของอะแมนด้าไปยังแผนที่สมอง
แล้วเธอมีอายุขัยเท่าไหร่
นี่เป็นเทคโนโลยีใหม่
ฉันทำสุดความสามารถแล้ว แต่...
ความงามของแท้ย่อมสลายไว
ไม่นะ
อะแมนด้า ผมต้องคุยกับคุณ
คุณสังเกตว่าความทรงจำของเคนย่า มีอะไรแปลกๆ มั้ย
ความจำเก่าก่อนหายตัวไปน่ะ
มันมีช่องว่าง แต่เธอปรับตัวอยู่
โอเค ผมสังเกตเห็นรูปแบบ
เธอรู้แต่ความทรงจำที่มีคุณอยู่ด้วยหรือที่คุณรู้
อะไรอื่นที่คุณไม่รู้ เธอกลับจำไม่ได้
ฉันต้องไปคุยกับเคนย่า
เคนย่า
ฉันไม่เข้าใจเลย
- นั่งก่อนสิ - ไม่ ฉันไม่อยากนั่ง
- นั่งเถอะ - ไม่
ฉันรู้จักน้องสาวของฉัน
- นั่นใช่เธอแน่ - ผมก็อยากให้เป็นจริง
- เธอ... - เธอเป็นพวกอินโดยีน
- เธอไม่ใช่ - อะแมนด้า
ใครก็ตามที่ฝังอีโก้ในตัวคุณเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน
พวกนั้นขโมยความทรงจำคุณไป
- คุณไม่รู้ นั่นก็แค่ทฤษฎี - แล้วใส่ในน้องสาวตัวปลอมของคุณ
- คุณจะรู้ได้ยังไง - อะแมนด้า
รอยแผลเป็นของเธอหายไป
ผมเสียใจด้วยจริงๆ
ตายแล้ว
ปืนของฉันหายไป
ขอเตือนก่อนนะว่าเรื่องนี้จบไม่สวยแน่
คุณแน่ใจเหรอว่าอยากฟัง
- ฉันเป็นชาวอินโดยีนเหรอ - ลึกๆ แล้วคุณเป็น
ในสงครามเพลวอร์ เราปลูกถ่าย ความทรงจำและดีเอ็นเอมนุษย์
ให้กับอาสาสมัครชาวอินโดยีน เพื่อสร้างสายลับที่หน้าตาและท่าทางเหมือนมนุษย์
นี่แกจะบอกฉันว่า
ฉันอาสาทำเรื่องนี้เองเหรอ
ก็ไม่เชิงซะทีเดียว
คุณถูกจับโดยสายลับโวทานิส
พอตติงเจอร์ดึงคุณมาจากค่ายเรฟเวอร์รี แล้วพามาหาฉัน
ฉันขอโทษ คุณสมควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้
ฉันไม่สนใจความเห็นใจของแก
เล่าต่อไป
ฉันใช้ร่างอินโดยีนของคุณเป็นพื้น
ที่นีดวอนท์มีดีเอ็นเอ ของเคนย่า โรสวอเตอร์กระจายเต็มไปหมด
แต่ที่ฉันไม่มีคือความทรงจำของเธอ
ฉันจึงขโมยมาจากพี่สาวเธอ
แล้วมันเกิดผิดพลาดตรงไหน
ทหารโวทานิสเข้ามาขัดจังหวะกระบวนการ
ความทรงจำของคุณถึงได้สับสนปนเป
ฉันจะมีอายุอีกนานแค่ไหน
- สองเดือน ไม่เกินสาม - ไม่
แกต้องแก้ไขให้ฉัน
และแกต้องทำให้ฉันมีอายุขัยปกติ
กับอินโดยีนฉันทำไม่ได้
แต่กับเคนย่า โรสวอเตอร์ ไม่รู้สิ ก็ไม่แน่
ฉันมีเพื่อนอยู่ในเบย์แอเรีย ชื่ออีเรน ไนเดน เขาอาจ...
- แค่อาจยังไม่ดีพอ - ถ้าคุณจะฆ่าใคร ฆ่านายกเทศมนตรีสิ
พอตติงเจอร์อยากให้คุณตาย
คุณนี่มันขี้ขลาดตาขาวจริงๆ
- แกมันปีศาจ - เธอต่างหากที่เป็นปีศาจ
ฉันคือดอกเตอร์แฟรงเกนสไตน์
ส่วนเจ้าเพื่อนหัวล้านของเรานั่นคืออิกอร์
เขาวางแผนแกล้งส่งทีมไปช่วยชีวิต และให้พี่น้องได้พบกัน
อะแมนด้าจะได้ซาบซึ้ง จนอ่อนระทวยให้เขาเชยชม
- ไม่ตลกเลยนะ - แล้วอะแมนด้าจะทำยังไงถ้ารู้ว่า...
ก็ไว้อาลัยเธอแล้วก้าวต่อไปไงล่ะ
ก้าวไปหาแกงั้นสิ
ฉันกะแล้วว่าเธอต้องไปค้นเซฟ
งั้นเหรอ
ใช่ เป็นฉันก็คงทำ
- ฉันไม่ใช่เคนย่า - เธออาจไม่ได้เกิดมาเป็น
- แต่ตอนนี้เธอคือเคนย่า - ไม่ใช่ ฉันเป็นแค่...
คลังสะสมเศษซากความทรงจำ
ฉันเป็นแค่เสียงสะท้อ
- เธอคือน้องสาวฉัน - น้องสาวของเธอตายแล้ว ดูสิ
ไม่
ไม่ เธอควรได้อยู่กับฉัน
ฟังนะ ฉันจะหาทางรักษาเธอ ฉันสัญญา...
ฉันจะไม่เล่นสร้างบ้านกับมนุษย์
คราวหน้าฉันหักคอเธอแน่
นี่เป็นความผิดของผมทั้งหมด
ผมไม่น่าปล่อยหมอยีเวลจากค่ายเรฟเวอร์รี
ผมรู้ว่าเธอมีประวัติด่างพร้อย แต่เรื่องนี้มันยิ่งกว่าที่เกิดในเพล
ปรากฏว่าเธอสร้างเจ้าสิ่งนั้น เพื่อหาทางใช้เส้นสายของคุณ
ที่มีกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสาธารณรัฐโลก
ผมเสียใจด้วย
ฉันอยากให้คุณช่วย
จริงเหรอ
ครั้งหนึ่งผมเคยจนตรอกแทบตาย
อยากให้คุณช่วยทิ้งศพตาโบ๋ของจาลิน่า
แต่คุณกลับปฏิเสธผม
คุณเป็นมิตรคนเดียวของฉัน
ได้โปรดเถอะ
น้องสาวของฉันรักการเดินทาง
เธอเคยพูดว่า ในการจะชื่นชมสถานที่ที่คุณกำลังจะไป
คุณจำเป็นต้อง...
ทิ้งสถานที่ที่คุณเคยอยู่ไว้เบื้องหลัง
ขอต้อนรับสู่บ้านใหม่
น้องสาวของฉันชอบการออกไปท่องโลก
ได้เห็นสิ่งใหม่
พบพานประสบการณ์ใหม่
และเธอไม่เคยมองย้อนกลับ
เธอไม่เคยรื้อฟื้นเรื่องในอดีต
เธอมองว่ามันเป็นเหมือนโรคร้าย
เธอเชื่อว่า...
สิ่งดีๆ มักจบลงเร็วกว่าที่เราปรารถนา
บทเพลงโปรด
หนังสือดีๆ
แม้แต่ชีวิตของคุณเอง
ช่วงเวลาสั้นๆ คือสิ่งที่ทำให้มันพิเศษ
(จิตใจเมตตา)
ล้ำค่า
น้องสาวของฉันเชื่อว่า
ก่อนที่คุณจะยอมให้สิ่งใด
หรือผู้คนหน้าใหม่เข้ามาในใจคุณ
คุณต้องสร้างห้องว่างก่อน
และนั่นหมายถึงการรู้จักปล่อยวาง
พี่รักเธอนะ น้องสาวของพี่
แด่เคนย่า